Pijany mistrz

 W klasztorze Shaolin umiera najstarszy mnich, przywódca Szen Ji. Zabiera ze sobą do grobu tajemnicę ciosu Tygrysa, śmiertelnie niebezpiecznego uderzenia dłonią prostu w serce przeciwnika.

Na jego miejsce wbrew odwiecznej tradycji klasztoru, w wyniku wewnętrznego spisku, zostaje ustanowiony Qen Su. To mściwy i przebiegły zakonnik, który zaprowadza szybko własne porządki. 

Wśród wielu mnichów jest młodziutki szesnastoletni Mi Chao. To wielka nadzieja klasztoru. Silny, zwinny i utalentowany we wszystkich rodzajach walki. 

W wyniku przypadkowej sprzeczki z innym mnichem, stary przywódca zarządza walkę o utratę honoru i wydalenie z klasztoru. Przeciwnikiem Mi Chao jest Ki Nen młody zabijaka. Kiedy stają do walki, Mi Chao, ku zaskoczeniu wszystkich stosuje cios Tygrysa o zabija przeciwnika. 

Nikt nie wiedział, że stary Szen Ji miesiąc przed świętami swoją śmiercią nauczył młodego Mi Chao uderzenia, które uratowało jego honor.

W konsekwencji mnisi zgodnie z prawem łamią Mi Chao obie ręce i nogi i wyrzucają go z klasztoru.

Ledwie żyjącego Mi Chao znajduje wiejski mężczyzna i ratuje mu życie. Zabiera go do swego domu - skromnego szałasu i tam poddaje długiej rehabilitacji.

Z czasem okazuje się, że wieśniak jest słynnym wojownikiem znanym jako Pijany Mistrz. Wygrywa walki pijąc przy tym duże ilości alkoholu. 

Mi Chao w czasie rehabilitacji podejmuje decyzję, że jak tylko wyzdrowieje, pójdzie do klasztoru Shaolin, żeby się zemścić.